Triduum Paschalne
w
Górecku Kościelnym

Wielki Czwartek

godz.17⁰⁰
Msza Wieczerzy Pańskiej,
Przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy i adoracja.

Homilia na Wielki Czwartek 2010

Pamiętny Wieczernik

     Msza Wieczerzy Pańskiej, rozpoczynająca Święte Triduum, sprawowana o wieczornej porze w czwartek przed Niedzielą Zmartwychwstania, wprowadza nas w wydarzenia, na które oczekiwał cały świat.

     Wejdźmy w klimat pamiętnego czwartku, który do dziś nazywamy Wielkim.
Rytualna wieczerza, nazywana paschalną, którą spożywali Żydzi na pamiątkę wyjścia Izraelitów z niewoli egipskiej, tamtego czwartku stała się przełomowym wydarzeniem w dziejach świata, ludzkości i wspólnej historii Boga z człowiekiem.

     Wspominamy dziś rozstanie, pożegnanie przyjaciół - Jezusa i Jego uczniów. Jezus odchodzi do Ojca. Jego czas się wypełnia. Za chwilę zostanie aresztowany i osądzony, a później w brutalny i nieludzki sposób zamordowany. Wieczerza Paschalna, którą Jezus spożywa z uczniami nie jest jednak wypełniona lamentowaniem nad Jego odejściem, nie jest pełnym smutku i łez pożegnaniem. Widzimy, że Jezus podejmuje konkretne działanie, bo On "do końca ich umiłował" - to znaczy, aż do swojej śmierci, całkowicie, w pełni. I dlatego nie rozpacza, ale działa w bardzo konkretny sposób.

     Podczas Ostatniej Wieczerzy z uczniami widzimy Jezusa, który chce zostawić apostołom swoją wizję "wspominania” Go. Św. Paweł w swoim liście przypomina nam tamten późny wieczór: "Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał go i rzekł:”To jest Ciało moje... Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: ”Kielich ten jest Nowym Przymierzem... To czyńcie na moją pamiątkę...” I tak została ustanowiona Eucharystia i kapłani

     Zatrzymajmy się na chwilę w tym historycznym Wieczerniku..
Jest tam Jezus, który jutro ma umrzeć. Są apostołowie. Wśród nich - młody Jan, który stanie pod krzyżem i będzie z bliska widział umieranie swego Mistrza.

     Piotr - który deklaruje swoją wierność, a za kilka godzin powie, że nie zna Jezusa.
Judasz - równoprawny uczestnik Wieczernika, świadek tajemnic zarezerwowanych dla najbliższych - zdrajca, o którym wiedział Jezus.

     Wieczernik można odczytywać przez pryzmat każdego z bohaterów. Na Wieczernik można też patrzeć przez zdradę Judasza. Najważniejsze jednak pozostaje to, co stało się w Wieczerniku; słowa i gesty Jezusa.

     Trzeba nam je odczytać, zobaczyć na nowo, by dzisiejszy czwartkowy wieczór był dla nas zrozumiały, by świętowanie Ostatniej Wieczerzy nabrało głębszego sensu.

     U ewangelisty Jana widzimy dzisiaj jeszcze jedną "pamiątkę”. "Jezus zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Pada pytanie: "Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? I polecenie:”Dałem wam przykład, abyście i wy tak czynili, jak ja wam uczyniłem”. Tak więc drugą "pamiątką” po Nim jest wzajemna służba wśród Jego sióstr i braci, wśród chrześcijan i nie tylko. Chrystus zaznacza swoją obecność we wzajemnym posługiwaniu.

     Chrześcijaństwo jest religią ogromnego szacunku do człowieka - każdego człowieka, któremu należy się miłość miłosierna. Jeśli Bóg umywa człowiekowi nogi - tym bardziej człowieka nigdy nie hańbi służba człowiekowi, który choć wielki, jest niedoskonały.
     "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje... , bierzcie i pijcie, to jest moja Krew...”
Nie ma chrześcijaństwa bez Jezusa, a On przyszedł, żeby służyć. Nie ma chrześcijaństwa bez Eucharystii, a ta pozostaje ofiarą. Chrześcijaństwo bez Eucharystii nie istnieje, tak, jak chrześcijanin bez miłości jest fałszywym świadkiem.

     W dzisiejszym Góreckim Wieczerniku jest nam bezpieczniej, bo znamy już wydarzenia Wielkiego Piątku, łatwiej nam czekać w ciszy Wielkiej Soboty - wiemy, że przyjdzie po niej poranek Wielkiej Niedzieli.

     Tak naprawdę, jesteśmy w lepszej sytuacji od apostołów. Dlatego i dziś łatwiej nam zrozumieć słowa i gesty Wieczernika Wielkiego Czwartku.

     Jednak pozostaje nadal wolność w naszych wyborach. Jacy wyjdziemy z dzisiejszego Wieczernika: Kto będzie Janem, kto Piotrem, a kto Judaszem...?

     Znowu to zależy od każdego z nas.

     Wielki Czwartek - liturgia uobecnia Ostatnią Wieczerzę, ustanowienie przez Jezusa Eucharystii oraz sakramentu kapłaństwa. Jeszcze przed wieczornym rozpoczęciem Triduum Paschalnego rankiem ma miejsce szczególna Msza Św. We wszystkich kościołach katedralnych Biskup diecezjalny wraz z kapłanami odprawia Mszę Św. Krzyżma. Podczas niej biskup święci oleje, które przez cały rok służą przy udzielaniu sakramentów chrztu, święceń kapłańskich, namaszczenia chorych. Kapłani koncelebrujący ze swoim biskupem odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Msza Krzyżma jest wyrazem jedności i wspólnoty duchowieństwa diecezji.

     Wieczorem w kościołach Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna się Triduum Paschalne. Przed rozpoczęciem liturgii opróżnia się tabernakulum, w którym przez cały rok przechowywany jest Najświętszy Sakrament. Odtąd aż do Nocy Zmartwychwstania pozostaje ono puste.

     Msza Św. ma charakter bardzo uroczysty. Po homilii ma miejsce obrzęd obmywania nóg. Główny celebrans, biskup, proboszcz obmywa i całuje stopy dwunastu mężczyznom.

     Po Mszy Św. rusza procesja do tzw. ciemnicy. Tam rozpoczyna się adoracja Najświętszego Sakramentu

Wielki Piątek

godz.17⁰⁰
Droga Krzyżowa,
Liturgia Męki Pańskiej,
Liturgia Słowa,
Adoracja Krzyża,
Komunia Święta,
Procesja do Bożego Grobu i adoracja do godz. 21⁰⁰

     Wielki Piątek - w bolesną rocznicę śmierci Pana Jezusa - to dzień Krzyża. Po południu odprawiana jest niepowtarzalna wielkopiątkowa Liturgia Męki Pańskiej. Celebrans i asysta wchodzą w ciszy. Przed ołtarzem przez chwilę leżą krzyżem. Następnie czyta się lub śpiewa, zwykle z podziałem na role, opis Męki Pańskiej według Św. Jana. Centralnym wydarzeniem liturgii wielkopiątkowej jest adoracja Krzyża. Zasłonięty fioletowym suknem Krzyż wnosi się przed ołtarz by każdy wierny mógł go adorować. Ostatnią częścią liturgii Wielkiego Piątku jest procesja do Grobu Pańskiego. Na ołtarzu umieszczonym przy Grobie lub na specjalnym tronie wystawia się Najświętszy Sakrament w monstrancji okrytej białym przejrzystym welonem - symbolem całunu, w który owinięto ciało zmarłego Chrystusa. Cały wystrój tej kaplicy ma kierować uwagę na Ciało Pańskie. W wielu kościołach przez całą noc trwa adoracja. W Wielki Piątek odprawiane są także nabożeństwa Drogi Krzyżowej.

Wielka Sobota

godz. 17⁰⁰
Liturgia Wigilii Paschalnej,
Liturgia Światła,
Liturgia Słowa,
Liturgia Chrzcielna,
Liturgia Eucharystyczna,
Adoracja Grobu Pańskiego do Rezurekcji.

Poświęcenie pokarmów na stół wielkanocny
o godz. 8⁰⁰, 9⁰⁰, 10⁰⁰, 11⁰⁰.

     Wielka Sobota - jest dniem żałoby , ciszy i oczekiwania. Dla uczniów Jezusa był to dzień największej próby. Według Tradycji apostołowie rozpierzchli się po śmierci Jezusa, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Bogurodzica. Dlatego też każda sobota jest w Kościele dniem maryjnym.
     Tradycją Wielkiej Soboty jest poświęcenie pokarmów wielkanocnych: chleba - na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni; mięsa - na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku oraz jajek, które symbolizują nowe życie. W zwyczaju jest też masowe odwiedzanie różnych kościołów i porównywanie wystroju Grobów.

     Obrzędy tego dnia obejmują także święcenie ognia, czyli Paschału.
     Odprawia się też uroczysta Msza Święta Wigilii Paschalnej.

Wielkanoc

godz. 6⁰⁰ - Rezurekcja,
godz.10⁰⁰ - Msza Św.
godz.12⁰⁰ - Suma.

     Kapłan współcelebrujący nabożeństwa Triduum Paschalnego: Ks. Marcin Pudo, doktorant KUL (Biblistyka).

     Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego - najstarsze i największe święto w Kościele Katolickim. O świcie we wszystkich kościołach odprawia się Mszę Świętą o Zmartwychwstaniu Pańskim tzw. Rezurekcję. W Wielką Niedzielę przed rozpoczęciem uroczystego śniadania wielkanocnego , staropolskim zwyczajem dzielimy się jajkiem , składając sobie wzajemnie życzenia. Przy dzieleniu się jajkiem - tak jak przy wigilijnym opłatku - mają ustać wszelkie urazy i zawiści. Od wieków na stołach wielkanocnych znajdują się mazurki, serniki , baby i oczywiście pisanki. Jajko - jako symbol początku nowego życia ma i w nas zapoczątkować nowe życie, dodać sił do sprostania coraz trudniejszym jego wymogom.

     Poniedziałek Wielkanocny - przeżywamy pod znakiem wody tak święconej, jak i zwykłej. W gwarze ludowej zwany jest lanym poniedziałkiem i popularny jako "śmigus - dyngus”