Ks. mgr Zbigniew Koman
Kapłan Archidiecezji Warszawskiej
"REDEMPTORIS MATER"

Ks. Zbigniew Koman w swoim życiorysie napisał:

     "Urodziłem się 25 lipca 1963 roku we wsi Aleksandrów z rodziów Janiny z d. Okoń i Władysława.Rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. Jestem ich czwartym dzieckiem z sześciorga rodzeństwa.

     Chrzest przyjąłem w rodzinnej parafii Górecko Kościelne dnia 04 sierpnia 1963 r. Sakrament bierzmowania przyjąłem także w Górecku Kościelnym z rąk. J.E.Ks. Bpa Piotra Kałwy. Bardzo ciepło wspominam mojego wieloletniego proboszcza Ks. Wincentego Marciniewicza.

S. Gabriela Teresa Droździel
Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego

     Kalendarium:

28.08.1977 – wstąpienie do zakonu Kanoniczek Ducha Świętego w Krakowie
14.08.1978 – wstąpienie do nowicjatu
15.08.1980 – złożenie pierwszej profesji
17.08.1985 – złożenie profesji wieczystej
14.08.2005 – jubileusz 25 lecia pierwszej profesji.

S. Maria Magdalena Marzec
Zgromadzenie Sióstr Dominikanek M.B. Różańcowej

     Siostra Maria Magdalena Marzec ur. 17. 03. 1985 w Hrubieszowie, córka Zbigniewa i Marii Marzec
1991 - 1999 nauka w Szkole Podstawowej nr 1 w Aleksandrowie; 2000 - 2003 nauka w Liceum Ogolnokształcącym im. ONZ w Biłgoraju i egzamin maturalny
W pażdzierniku 2003 wstępuje do Zgromadzenia Sóstr Dominikanek Matki Bożej Różańcowej w Lublinie, gdzie odbywa aspirat i postulat - pierwsze etapy przygotowania do życia zakonnego.
Natępnie w sierpniu 2006 wyjeżdża do Włoch by rozpocząć nowicjat i 8 września 2007 składa pierwsze Śluby Zakonne w Kościele OO. Dominikanów w Lublinie.
Obecnie żyje we wspólnocie w Iolo koło Florencji, gdzie siostry prowadzą dom dla osób chorych psychicznie i w trudnej sytuacji życiowej.

     S. Maria Magdalena jest absolwentką L.O. im. ONZ w Biłgoraju. Jest laureatką olimpiady wiedzy religijnej i polonistycznej na szczeblu ogólnopolskim. Utalentowana plastycznie i muzycznie. Gra na flecie, pianinie i gitarze. Przez kilka lat należała do scholi parafialnej w Górecku Kościelnym.

     W latach 2006 - 2007 odbyła nowicjat w Zakonie Sióstr Dominikanek M.B. Różańcowej.

Dane z życiorysu:

• Rocznik 1970.03.06, c. Stanisława i Marianny

• Szkoła Podstawowa w Aleksandrowie
• Liceum Ogólnokształcące w Józefowie

Kalendarium:
      Postulat - 1990 - 1991 w Łące. Nowicjat 1991 - 1993. Pierwsze śluby -1993. 1993 - 1994 - katecheza w Turku. 1994 - 1996 - praca misyjna na Ukrainie. 1996 - 1997 - Dom Generalny w Przemyślu. 1997 1998 - Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. 1998 - śluby wieczyste. 1998 - wręczenie Krzyża Misyjnego. 1998 - 1999 - kontynuacja nauki języka we Francji. 1999 - wyjazd na misje do Kamerunu

     Nowicjat w Przemyślu - od 1991 r.
     Śluby wieczyste - 1998 r. Po ślubach półtoraroczna praca ewangelizacyjna na Ukrainie a następnie Studium Językowe we Francji i w Warszawie, jako przygotowanie do pracy na misjach w Kamerunie W miedzyczasie praca wychowawcza wśród dzieci w Turku k. Konina.
     Rok 1998 - przyjęcie Krzyża Misyjnego z rąk Prymasa Polski w Gnieźnie i odlot na Misje w Kamerunie (Ayos).
     Kamerun - kraj w zachodniej Afryce. Ze względu na klimat, posiada różnorodne ukształtowanie terenu, zwany jest miniaturką Afryki.

     Urodził się 02 kwietnia 1934 r. w uroczym zakątku Roztocza – w leśniczówce Dąbrowa, par. Górecko Kościelne. I Komunię św. przyjął z rąk Ks. Jana Mroza w 1943 lub 1944 r kilka dni wcześniej samoloty niemieckie zrzuciły na leśniczówkę 8 bomb. 

     W czasie ataków, ludność przebywała w schronach. Ojciec kapłana został zamordowany 02 września 1946 przez pseudopartyzanta- rabusia. Powodem zabójstwa było upominanie tych, którzy rabowali miejscową ludność w czasie okupacji.. w 1950 roku ukończył 7-klasowa szkołę w Aleksandrowie. Dalszą edukację rozpoczął w Niższym Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie. Młody wiek, tęsknota za domem rodzinnym i niezwykłą urodą Roztocza, stała się powodem odejścia, można powiedzieć – ucieczki z powrotem do Dąbrowy n. Szumem. Stało się to w miesiąc po rozpoczęciu roku szkolnego Mama z bólem serca przyjęła moją decyzję odejścia z Seminarium Kazała mi od tej pory paść krowy. Chęć zostania kapłanem nie opuszczała młodego Józia. Wiele modlił się, czytał Pismo Święte.

Siostra Dorota Mostowska urodziła się 3. marca 1966 roku w Tereszpolu Kukiełkach w rodzinie katolickiej. Już jako dziecko przyroda była dla niej czymś wyjątkowym. Lubiła wpatrywać się w jej piękno i wzbudzać w sobie refleksje. Często wraz z mamą chodziła w pole gdyż bardzo lubiła zbierać kwiatki, które później zanosiła do przydrożnej kapliczki. Jej zamiłowanie do przyrody i Boga można było zauważyć jeszcze kiedy była dzieckiem.

Po kilku latach p. Mostowscy przeprowadzili się do Panasówka, gdzie młoda siostra Dorotka poznała grono nowych kolegów i koleżanek. Z nimi to, choć rok młodsza rozpoczęła naukę w Szkole Podstawowej w Tereszpolu Zaorendzie.
Wkrótce zauważono w niej pilną, uzdolnioną i koleżeńską uczennicę. Wiele razy pomagała swoim rówieśnikom, kiedy ci mieli kłopoty z nauką. Była bardzo wesołą i radosną dziewczynką, jednak nieco inną niż wszyscy. Inność jej można było również zauważyć w kościele. Kiedy inne dzieci były nieco niespokojne i rozgadane podczas Mszy Świętych oraz innych nabożeństw mała Dorotka zachowywała się jak dorosła osoba. Zawsze skupiona i wpatrzona w ołtarz, nikogo poza Bogiem niezauważana.
Piękno przyrody, bogactwo codziennego życia w szkole a także codzienne wychowanie przez rodziców kształtowały w młodej dziewczynce wiarę, miłość i chęć pomocy innym.

Z s. Dorotą Mostowską MC rozmawiała s. Krystyna Jaciów MC

"W tym kraju muzułmańskim, gdzie ludzie wiedzą, że jestem chrześcijanką, gdzie nie mogę się ukryć, muszę być zawsze gotowa, by dać wiarygodną odpowiedź każdemu, kto mnie zapyta o moją wiarę."

     Republika Dżibuti jest jednym z najmniejszych państw afrykańskich, graniczącym z Erytreą, Etiopią i Somalią. Jego powierzchnia wynosi 23180 km2, liczba ludności 652 tys. Klimat tropikalny o dwóch porach roku: gorąca i sucha oraz chłodna i wilgotna. Najgorętszy okres w roku przypada między czerwcem a sierpniem: temperatura osiąga wtedy ok. 45-50oC, natomiast od października do połowy kwietnia – ok. 25oC. Opady deszczu trwają zwykle 11 dni w ciągu całego roku. Islam jest główną religią mieszkańców Dżibuti (96,9 proc.). Muzułmanie w tym kraju to głównie sunnici, którzy uważają się za prawdziwych spadkobierców Mahometa. Sunnici w Dżibuti uznają Kościół katolicki i cenią jego dyskretną i solidarną obecność. Jest tam ok. 7 tys. katolików, z czego większa część to cudzoziemcy. Kościół obejmuje jedną diecezję, pięć parafii i trzy placówki misyjne. Oprócz bp. Giorgio Bertina, jest tutaj 9 kapłanów, 27 misjonarzy świeckich, 16 katechetów i 23 siostry zakonne. Do tej ostatniej grupy należy s. Dorota Mostowska, Polka.

Dwa charaktery, jeden habit

Dwie kobiety. Tak różne, mimo identycznych zakonnych habitów. Jedna – ocean łagodności i doświadczenia życiowego. Druga – siła spokoju, opanowanie z tendencją do ryzyka, umiłowanie ekstremalnych miejsc i tzw. trudnych ludzi.

     Siostra Krystyna i siostra Dorota. Pierwsza to typ naukowca „poszukującego” – tak ją ocenia otoczenie. Posiadaczka doktoratu na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, autorka dwóch książek na temat misji, obecnie zatrudniona przy dokumentach w biurze historycznym swojego zakonu. Ale nie tylko – to za ciasne ramy dla „poszukującej” s. Krystyny.

     Siostra Dorota, pielęgniarka i położna, dwa lata praktyki w Poliklinice Gemellego, od wielu lat mieszka w Afryce. Walczy z biedą, chorobami, zacofaniem i uprzedzeniami religijnymi. Gdy jej mówią: „Dobry z ciebie człowiek, ale nie pójdziesz do nieba, bo ty jesteś chrześcijanka, niewierna” – mozolnie tłumaczy, że to nie tak…